Indian Western Store Silverado

Robert E Lee

Voor de oorlog

Robert E. Lee werd geboren op 19 januari 1807 op de Stratford Hall Plantage in Westmoreland County, Virginia als vierde kind van Henry Lee, held uit de Amerikaanse Revolutie, en Ann Hill Carter. In 1825 begon zijn opleiding aan de Amerikaanse militaire academie in West Point. In 1829 studeerde hij af als tweede van zijn klas ( van 46 ) en werd tweede luitenant in het Corps of Enigineers.

Rond 1834 trouwde hij met Mary Anna Randolph Custis, de achterkleindochter van Martha Washington in Arlington House, het huis van haar ouders vlakbij Washington, D.C.. Ze kregen uiteindelijk zeven kinderen: drie jongens en vier meisjes.

Mexicaans-Amerikaanse oorlog

In de Mexicaanse-Amerikaanse oorlog (1846-1848) was Lee éen van generaal Winfild Scott's belangrijkste stafofficieren in de opmars van Veracruz naar Mexico-stad. Door persoonlijke verkening ontdekte hij de routes die de Mexicanen niet verdedigd hadden, omdat ze dachten dat het terrein te ontoegankelijk was.Na de slag bij Cerro Gordo in april 1847 werd hij gepromoveerd tot majoor. Hij vocht ook bij Contreras, Churubusco en Chapultepec, en raakte gewond in de laatste van deze drie. Tegen het einde van de oorlog was hij luitenant-kolonel.

West Point

In 1852 werd hij superintendant van West Point. Tijdens zijn driejarige leiding verbeterde hij de gebouwen en opleidingen en bracht veel tijd door met de kadetten. Éen daarvan was Lee's oudste zoon George Washington Custis Lee, die in 1854 als beste van zijn klas afstudeerde.

Texas

In 1855 werd luitenant-kolonel Lee commandant van het tweede Regiment van U.S. Cavalry (onder commando van kolonel Albert Sidney Johnston) en werd naar de grens in Texas gestuurd, waar hij kolonisten beschermde tegen aanvallen van Apache en Comanche indianen. Dit waren ongelukkige jaren voor Lee, omdat hij ver bij zijn familie vandaan was, terwijl zijn vrouw steeds zieker werd.

Harpers's ferry en John Brown

In oktober 1859 was Lee toevallig in Washington toen het bericht kwam dat de militante abolitionist John Brown een overval pleegde op het federale wapenarsenaal in Harper's Ferry. De Minister van Oorlog vertelde hem dat er een slavenopstand plaatsvond in Virginia en gaf hem het commando over milities uit Maryland en Virginia, soldaten uit Fort Monroe en mariniers om de opstand neer te slaan en de aanstichters te arresteren. Luitenant J.E.B. Stuart, die toen ook in Washington was, vergezelde Lee.

Tegen de tijd dat Lee ter plaatse kwam, later die nacht , had de militie Brown en zijn aanhangers vastgepind in het gebouw van de brandweer. Lee omsingelde het gebouw met zijn troepen en stuurde Stuart met een eis tot onmiddleijke overgave. Toen Brown weigerde liet Lee de mariniers het gebouw bestormen. Drie minuten later was het gevecht over. Brown werd, ernstig gewond, gevangen genomen, om enkele maanden later te worden opgehangen.

Amerikaanse Burgeroorlog

Op 18 april 1861, aan de vooravond van de Amerikaanse burgeroorlog, bood president Abraham Lincoln Lee het commando aan van de United States Army (het Noordelijke leger). Maar Lee's loyaliteit aan zijn geboortestaat Virginia ging voor, dus trad hij toe tot het leger van de Geconfedereerde Saten van Amerika

Nadat de oorlog was uitgebroken, werd hij benoemd tot commandant van alle troepen van Virginia en later als éen van de eerste vijf volle generaals van de Confederatie. Hij werd militair adviseur van de Zuidelijke president Jefferson Davis, met wie hij samen op West Point had gestudeerd.

Commandant, Army of Northern Virginia

In het voorjaar van 1862 rukte het Noordelijk leger onder generaal George McClellan op van Fort Monroe naar Richmond, waarbij ze de rand van de Zuidelijke hoofdstad zouden bereiken langs de Chickahominy (rivier). nadat generaal Joseph E. Johnston gewond raakte nam Lee op 1 juni 1862 het commando over van het Army of Northern Virginia, zijn eerste gelegenheid om een leger in het veld te leiden.

Hij versterkte de verdediging van Richmond tijdens de eerste drie weken van juni en ging daarna in de tegenaanval tegen McClellan met eenserie aanvallen, de zeven dagen slagen. Lee's aanvallen leidden tot zware Zuidelijke verliezen en zijn ondergeschikten opereerden klunzig, maar McClellan werd nerveus en trok zich terug.

Lee's eerste optreden werd door zijn troepen niet positief beoordeeld en leverde hem de mindere flatteuze bijnaam "granny" Lee op. Later zou dat omslaan tot bijna-aanbidding als "marse Robert "(meester Robert).

Na de terugtocht van McClellan versloeg Lee nog een Noordelijke leger tijdens de Tweede slag bij Bull Run. Daarna viel hij Maryland binnen, in de hoop zijn voorraden te kunnen aanvullen en om de Noordelijke verkiezingen te beïnvloeden ten gunste van een einde aan de oorlog. McClellan kreeg orders van Lee in handen , die door een koerier waren verloren, en kon zo een superieure troepenmacht samentrekken bij Antietam. In de bloedigste dag van de oorlog weerstond Lee de Noordelijke aanvallen, maar hij moest zijn zwaar beschadigde leger terugtrekken naar Virginia McClellan durfde hem niet te achtervolgen.

Lincoln was boos en teleurgesteld over McClellan's falen en benoemde Ambrose Burnside tot zijn opvolger als commandant van het Army of the Potomac. Burnside gaf opdracht tot een aanval over de Rappahannock (rivier) bij Fredericksburg. Vetraging bij het bouwen van bruggen over de rivier gaf Lee de gelegenheid om een streke verdediging op te zetten. De aanval op 12 december 1862 was een ramp voor de Noordelijken.

Lincoln benoemde daarna Joseph Hooker tot commandant van het Army of the Potomac. Hooker rukte op om Lee in mei 1863 aan te vallen bij Chancellorsville, Virginia, waar hij werd verslagen door de gedurfde plan van Lee en Thomas "Stonwall " Jackson om hun (kleinere) leger te verdelen en Hooker's flank aan te vallen. het was een grote overwining voor het Zuiden, maar de dood van Jackson, Lee's rechterhand was een enorme klap.

In juni 1863 trok Lee opnieuw de Noordelijke staten binnen, in de hoop op een Zuidelijke overwinning die het Noorden zou doen instemmen met onafhankelijkheid van de Confederati. Zijn poging om het Noordelijk leger, dat nu werd geleid door George Meade, te verslaan bij Gettysburg faalde. J.E.B. Stuart cavalerie was er niet, en Lee gaf zich waarschijnlijk te weinig rekenschap van de voortdurend toenemende vuurkracht van de Noordelijke linies-de desastreuze Pickett's Charge- op de derde dag van de slag leidde tot enorme verliezen. Lee moest zich terugtrekken, maar net als na Antietam durfden de Noordelijke generaals hem niet te achtervolgen. Lee stuurde een ontslagbref aan zijn president Jefferson Davis op 8 augustus 1863, maar die weigerde Lee te ontslaan.

In1864 werd generaal Ulysses S. Grant superieur commandant van het Noorden, en Grant ging persoonlijk het leger tegen Lee leiden. Lee's leger stopte Grant bij elke aanval, maar in tegenstelling tot zijn voorgangers gaf Grant niet op en stuurde zijn leger steeds weer naar voren, naar het zuidoosten, in de richting van Richmond. Tot de veldslagen in deze Overland Campagne behoren de Slag in de Wildernis, de Slag bij Spotsylvania en de Slag bij Cold Harbor. Uiteindelijk wist Grant zijn leger stiekem over de James (rivier) te verplaatsen en het leger van Lee in te sluiten bij Petersburg, een vitaal spoorweg-knooppunt voor de bevoorrading van Richmond. Beide zijden groeven loopgraven. Lee probeerde nog terug te keren naar manoeuvre-oorlogsvoering door Jubal Early een invan te laten doen in de Shenandoah Vallei, maar Early werd verslagen door Philip Sheridan. Het beleg zou duren van juni 1864 tot april 1865.

Opperste generaal

Op 31 januari 1865 werd Lee gepromoveerd tot opperste generaal van de Zuidelijke strijdkrachten.

Een Noordelijke poging om Petersburg in te nemen slaagde op 2 april 1865. Lee liet Richmond aan zijn lot over en probeerde zijn leger te verenigen met dat van generaal Joseph E. Johnston in North Carolina. Zijn verzwakte leger werd omsingeld door het Noordelijk leger; Lee gaf zich over aan generaal Grant op 9 april 1865 in Appomattox Court House, Virginia. Lee verzette zich tegen de oproep van sommigen om een guerrilla-oorlog te beginnen. De burgeroorlog was voorbij in het Oosten.

Na de oorlog

Voor de oorlog leefde Lee in het familiehuis van zijn vrouw, waar ook een plntage bij zat. Maar deze plantage werd tijdens de oorlog, samen met het huis geconfiseerd, door de unie-troepen en werd deel van de Arlington National Cemetery. Na 2 maanden een woning te hebben gehuurd ging hij bij een vriend op een plantage wonen (nabij Cartresville, Virginia). In december 1882 besloot het U.S Suprme Court met 5 tegen 4 dat de grond waarop eerder de plantage stond terug gegeven moest worden aan Lee. Op 3 maart 1883 verkocht Lee zijn terug gewonnen eigendom voor $150.000 aan het Amerikaanse Congres.

Tijdens zijn leven op het platteland schreef Lee aaan zijn zoon dat hij het liefst de rest van zijn leven als boer zou willen slijten. Maar een paar weken later kreeg Lee het aanbod om president van het Washington College te worden (momenteel de washington and Lee Univerity). Deze functie begon hij op 2 oktober 1865 en vervulde hij tot zijn dood op 12 oktober 1870. In een periode van 5 jaar transformeerde Lee het ooit kleine en onbekende Washington College in één van Amerika's eerste scholen die les gaf in de vakken journalistiek, business en Spaans. Lee bedacht ook een motto voor de universiteit, een moto dat nog steeds geldt, ook voor enkele andere scholen in de omgeving. Dit moto luidde "We have but one rule, and it is that every student is a gentleman". Lee trok niet alleen manne uit het zuiden van de Veringde Staten aan, maar ook uit het noorden.

Lee mengde zich ook in de politiek van zijn land. Lee die tegen de afscheiding van de zuidelijke staten was geweest, bleef na de oorlog ongeveer dezelfde mening houden.Hij steunde president Andrew Johnson's plan: de reconstruction. Hij was het niet eens met de radicale republikeinen, die gelijke rechten voor de zwarten in het zuiden eisten. Lee was van mening dat educatie van zwarten zowel goed was voor de zwarten zelf als voor de blanken. Maar hij vond het ook onverstandig dat de zwarten stemrecht zouden krijgen, iets wat veel mensen in het noorden wel graag zouden zien, stemrecht voor zwarten zou tot beschamende vertoningen leiden.

Lee corresspondeerde echter met Stuart, en schreef in die brieven dat hij vond dat een rustige toon en geduld beter voor de belangen van de blanke zuidelijken zouden zijn dan een harde toon. Ook verbande hij studenten die zich agressief gedroegen tegenover zwarten van zijn universiteit. Hierbij moet echter gezegd worden dat lee ook lid was van de Ku Klux Klan.

Lee deed ook een aanvraag voor een pardon voor mensen die opnieuw hun trouw zworen aan de Verenigde Staten. Hier trad echter een fout in werking. De man die de aanvraag moest behandelen dacht dat iemand anders de aanvraag al lang had behandeld moest hebben. En dacht daarom dat het desbtreffende formulier slechts een kopie was, daarom verdween de aanvraag in de la, waar hij tientallen jaren later werd terug gevonden. lee dacht echter dat het niet ingaan op zijn aanvraag te maken had met een mogelijke strafrechtelijk vervolg van zijn acties tijdens de Amerikaanse Burgeroorlog.

Lee's aanvraag inspireerde vele andere zuidelijke hetzelfde te doen. In 1975 werde de aanvraag postuum goedgekeurd door het Amerikaanse Congres.

Robert E Lee Was een legendarisch figuur in de Amerikaanse Civil War, Hij overleed op 12 oktober 1870, in Lexington Virginia

The Dutch Rebel